Αποκλειστική συνέντευξη του Γιάννη Κλειδέρη – Ανδρέα Αριστοτέλους στο OneNews

Γιάννης Κλειδέρης και ο Ανδρέας Αριστοτέλους

Ο Γιάννης Κλειδέρης και ο Ανδρέας Αριστοτέλους, το θεατρικό δίδυμο που ξεκίνησε δειλά δειλά πριν εννέα σχεδόν χρόνια και τώρα φτάσανε στο πικ τους. Φέτος ανεβάζουν πολλές παραστάσεις στον δικό τους χώρο πια, στο ProjectR. Αξίζει να τους δείτε και τους μάθετε περισσότερο. Η θεατρική εταιρεία Replica απαρτίζεται κατά κύριο λόγο από αυτούς τους δύο καλλιτέχνες.

 

Τι άλλο θα δούμε την φετινή χρονιά;

Γιάννης-Είμαστε σε οργασμό δημιουργίας φέτος. Είναι η τρέλα που μας πιάνει ανά διαστήματα όταν πέφτουν στα χέρια μας έργα που δεν μπορούμε να αντισταθούμε. Δεν θα σας  πω πολλά… έχουμε ξεκινήσει πρόβες για δύο δράματα του Ανδρέα, ένα που είχαμε κάνει στις αρχές της εταιρείας που το επαναφέρουμε με άλλη ματιά και εμπειρία πλέον, ένα νέο καταπληκτικό και άκρως σοκαριστικό δράμα από τη φοβερή πένα του Ανδρέα, που νομίζω ότι θα έχει μεγάλη ανταπόκριση. Επίσης, ετοιμάζουμε ένα έργο βασισμένο στο έργο Ιστορία Ζωολογικού κήπου, του Ε. Άλμπυ και μία καινούρια κωμωδία σε κείμενο πάλι του Ανδρέα. Τα υπόλοιπα θα τα μάθετε σύντομα, με περισσότερες λεπτομέρειες.

Πώς επιλέγετε τους συνεργάτες σας για κάθε σας παράσταση;

Γιάννης– Οι παράγοντες επιλογής είναι πολλοί. Ο κυριότερος όμως για μένα μετά από τόσες παραγωγές στη Replica και πάρα πολλούς συναδέλφους που έχουν περάσει από αυτήν, είναι η καλή συνεργασία. Σιχαίνομαι συμπεριφορές «κουλτούρας» και «επιδαύριων ηθοποιών», κυρίως νέων, που μόλις έχουν βγει από τη σχολή και θεωρούν ότι έχουν κατακτήσει τον θεατρικό κόσμο. Πρέπει να ξέρεις γιατί μπήκες σε αυτόν τον χώρο. Αν περιμένεις με σταριλίκια τύπου Χόλιγουντ να προχωρήσεις στην Ελλαδίτσα έχεις χάσει το παιχνίδι. Δεν πιστεύω πια στα «ταλέντα». Η εμπειρία μου μου έχει αποδείξει ότι ένας μέτριος ηθοποιός αν δουλέψει σκληρά και με σωστή καθοδήγηση, θα τα καταφέρει. Ο χαρακτήρας όμως και η συμπεριφορά με τους συναδέλφους δεν διορθώνεται αν είναι σκάρτο το υλικό και αυτό βγαίνει και στην παράσταση μετά.

Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Αντρέα, επειδή συνεργάζεστε εννέα χρόνια μαζί.

Γιάννης-Με τον Ανδρέα ήταν καρμικό νομίζω να συναντηθούμε. Είμαστε τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι ταυτόχρονα που είναι σοκαριστικό, γιατί επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Έχουμε τελείως διαφορετικές απόψεις, που αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Εκεί που σταματώ εγώ συνεχίζει ο Ανδρέας και το αντίθετο. Έχουμε κοινό όραμα και αυτό μας ένωσε. Θέλαμε και οι δύο να δημιουργήσουμε ένα team που οι συνάδελφοι θα δημιουργούμε πραγματικά. Που ο ηθοποιός θα έχει άποψη και δεν θα είναι απλά η μαριονέτα του τρελού, εγωιστή, νευρικού, εξευτελιστικού σκηνοθέτη. Είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις τις ισορροπίες και πολλές φορές διαφωνούμε έντονα, αλλά ξέρουμε πότε πρέπει να κάνουμε πίσω ο καθένας μας σε κάθε περίσταση. Ήταν τολμηρό όταν το ξεκινήσαμε αλλά τα καταφέραμε και νομίζω ότι έχουμε πολύ μέλλον μπροστά μας.

Πώς ξεκίνησε η φετινή σεζόν;

Αντρέας– Ξεκίνησε πολύ όμορφα, με τρία έργα. Τρία διαφορετικά έργα μεταξύ τους. Από την μια έχουμε το «Λα τραβιάτα με κι ας κλαίω» που σκίζει. Είναι μια κωμωδία, που πάει πολύ καλά και περνάμε και εμείς οι ίδιοι πολύ καλά. Είναι πολύ ωραίο να παίζεις ένα τέτοιο έργο με φίλους σου. Να το ζεις όλο αυτό με καλή παρέα. Το «Λίγο πριν ζήσω» είναι ένα έργο που έγραψα πριν οκτώ χρόνια το βρήκα τυχαία στο αρχείο μου και είπαμε πως τελικά τώρα ήταν η ώρα του. Και ήταν σωστό timing. Και το «Arrangement» που σκηνοθέτησε ο Γιάννης το οποίο εμένα με έκανε πολύ περήφανο και για την Replica αλλά και για τον ίδιο τον Γιάννη που επιχείρησε να κάνει ένα τόσο δύσκολο έργο. Ήταν μια πολύ σωστή επιλογή που κάναμε με τον Γιάννη, όταν το καλοκαίρι αποφασίζαμε τα τρία πρώτα έργα. Έχουν διαφορετική απήχηση, άλλο κοινό το κάθε έργο. Και εμάς, μας πάνε ένα βήμα ακόμη πιο μπροστά. Κάναμε μια καλή αρχή αλλά σίγουρα δεν ησυχάζουμε και είμαστε έτοιμοι, να κάνουμε μια ακόμη πιο δυνατή συνέχεια. Γιατί έχουμε βγάλει ένα πολύ γερό πρόγραμμα με παραστάσεις, και ανυπομονώ να ξεκινήσουμε δουλειά και να βγουν πρεμιέρα. Φυσικά ξεκινήσαμε ήδη πρόβες για κάποια απ΄ αυτά. Φέτος είναι μια καλή σεζόν για εμάς. Έχουμε πολλά έργα, πολλούς συνεργάτες, νέους ηθοποιούς που εντάχθηκαν στην Replica. Νομίζω πως η δεύτερη σεζόν θα είναι ακόμη πιο δυνατή.

Έχετε και την ερασιτεχνική ομάδα σας.

Αντρέας– Φυσικά. Για τέταρτη χρονιά φέτος. Η Ομάδα μεγάλωσε. Περιμένω πως και πώς να έρθει η Κυριακή να τους δω. Είναι μαθητές και ταυτόχρονα φίλοι μου. Μοιραζόμαστε τόσα πολλά μαζί. Μαθαίνω μέσα απ΄αυτους. Και χαίρομαι όταν τους βλέπω να χαμογελούν, να το ζουν όλο αυτό με πάθος και με ζήλο. Κάνουμε κάτι εντελώς διαφορετικό απ’ ότι κάνουν οι άλλες ομάδες. Και αυτό πέτυχε. Γι΄αυτό και τα τμήματα είναι πιο πολλά φέτος και γι’ αυτό συνεχίζουμε και για τέταρτη χρονιά. Είναι όλοι ένας και ένας και είμαι περήφανος γι αυτούς. Και κυρίως χαρούμενος γιατί μπήκαν στην ζωή μου κάποια τόσο φωτεινά πρόσωπα και βλέπω στα μάτια τους, την αγωνία να μάθουν και βιώσουν νέες εμπειρίες μέσα από το θέατρο. Επίσης είναι τόσο γλυκό που δημιουργούμε παρέες. Γιατί είναι παρέα. Γνώρισαν νέους ανθρώπους και κάνουν παρέα και έξω από τα μαθήματα.

Στα τόσα χρόνια Replica έκανες φίλους μέσα από τις παραστάσεις;

Αντρέας -Φυσικά. Και κάποιοι είναι φίλοι ζωής. Είναι σαν να τους περίμενα χρόνια και ήρθαν μέσα από ένα έργο. Δεν γίνεται να είμαι φίλος με όλους.  Αυτό θα ήταν παράνοια. Φροντίζω να περνάμε καλά, αλλά το δέσιμο γίνεται με λίγους και αυτή είναι η μαγεία. Είμαι τυχερός γιατί κάποιοι ήρθαν και έμειναν και στην Replica αλλά και στην προσωπική μου ζωή. Χαίρομαι όταν δουλεύω μαζί τους αν και ξεχωρίζουμε τον ρόλο της φιλίας και της δουλειάς. Όμως επειδή υπάρχει μια υπέροχη σχέση, υπάρχει ταυτόχρονα και ένας υπέροχος σεβασμός. Είναι τύχη νομίζω να δουλεύεις με φίλους σου. Θα τύχουν όλες οι περιπτώσεις, αλλά όταν ο άλλος είναι σωστός τότε περνάμε καλά. Αν δεν είναι τότε απλά συνυπάρχουμε χωρίς να δημιουργούμε κανένα πρόβλημα. Αν υπάρχει και πρόβλημα τότε εκεί έχουμε θεματάκι. Πλέον θέλω να δουλεύω με φίλους μου, που με ξέρουν και τους ξέρω. Και πλέον επειδή κάποιους τους ξέρω τόσο καλά, με εμπνέουν. Γράφω γι αυτούς. Και το ξέρουν.

Νομίζω πως ήταν όλο καρμικό για να τους γνωρίσω.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *