17 Νοεμβρίου, 2026

Ζεφύρι – Πολλαπλά ερωτήματα για την πυρκαγιά: Υπήρχε σχεδιασμός; Υποτιμήθηκε το συμβάν; Πόση ώρα ήταν μόνοι τους οι πυροσβέστες; |

Μετά από πόσην ώρα έφτασε η Α’ έξοδος (πρώτη έξοδος) των οχημάτων με τον αξιωματικό υπηρεσίας, στην πυρκαγιά που ξέσπασε σε ημί-εγκαταλελειμμένο κτίριο στο Ζεφύρι; Ζητήθηκαν ενισχύσεις; Πόσην ώρα ήταν μόνοι τους οι πυροσβέστες στο υπόγειο; Τί πληροφορίες τους είχαν δοθεί; Χρησιμοποιήθηκαν όλα τα απαραίτητα εργαλεία διάσωσης; Είχαν ασύρματο για να επικοινωνούν με το κέντρο;  Έγινε εκτίμηση κινδύνου; Υπήρξε σχεδιασμός; Ο νεότατος πυροσβέστης που έχασε τη ζωή του είχε εκπαιδευτεί επαρκώς στη χρήση αναπνευστικών συσκευών; Τους κάλεσαν εγκαίρως να ρωτήσουν τι συμβαίνει εντός του κτιρίου;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα για το θλιβερό συμβάν στο Ζεφύρι, τα οποία ζητούν επιτακτική απάντηση έτσι ώστε να διαλευκανθεί πώς έφτασαν να χάσουν τη έχασαν τη ζωή τους οι δύο πυροσβέστες 44 και 23 ετών, σε μια χρονιά «μαύρη» από άποψη θανάτων πυροσβεστών (την ώρα μάλιστα που οι καμένες εκτάσεις ήταν σχετικά λίγες σε σχέση με άλλες χρονιές).

Η έρευνα για τα ακριβή λεπτά της επιχείρησης βρίσκεται σε εξέλιξη, όμως σύμφωνα με τα έως τώρα διαθέσιμα στοιχεία, πρώτοι εισήλθαν στο κτίριο φορώντας τον προστατευτικό τους εξοπλισμό και προσπάθησαν να κατέβουν την εσωτερική σκάλα προς το υπόγειο όπου βρισκόταν η εστία της πυρκαγιάς, o 44χρονος υπαρχιπυροσβέστης Ηλίας Βαλατσός και ο 23χρονος πυροσβέστης Γιώργος Ζυμπίδης, οι οποίοι  υπηρετούσαν στον 10ο Πυροσβεστικό Σταθμό Αθηνών.

Λίγα λεπτά αργότερα ένας 43χρονος πυροσβέστης του ίδιου κλιμακίου, εισήλθε στον χώρο για να ελέγξει την κατάσταση των δύο συναδέλφων του. Προσπάθησε να τους βοηθήσει μέσα στους πυκνούς καπνούς, αλλά έχασε τις αισθήσεις του από έλλειψη οξυγόνου και ανασύρθηκε ζωντανός, νοσηλευόμενος εκτός κινδύνου στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας.

Στην επίσημη ενημέρωση της, η εκπροσώπος Τύπου του Πυροσβεστικού Σώματος, ανέφερε πως σημείο της πυρκαγιάς έφτασε πρώτο ένα όχημα του 10ου Πυροσβεστικού Σταθμού Αθηνών ως όχημα αρχικής προσβολής, ενώ μέσα σε 3 λεπτά έφτασε και δεύτερο όχημα και στη συνέχεια ακολούθησαν οι υπόλοιπες δυνάμεις.

Τα πολλαπλά ερωτήματα γύρω από την επιχείρηση

«Πόσην ώρα οι 3 πυροσβέστες επιχειρούσαν χωρίς εντολές και χωρίς να γνωρίζει κάποιος που βρίσκονται; Πόσος χρόνος μεσολάβησε μέχρι να γίνει αντιληπτή η κατάσταση τους στο κέντρο;»  θέτει ένα βασικό ερώτημα μιλώντας στο in, έμπειρο στέλεχος της Πυροσβεστικής.

Όπως συνεχίζει να περιγράφει: «Όλα τα παραπάνω εκτυλίσσονται σε ένα χρονικό πλαίσιο με διάρκεια. Οι πυροσβέστες φορούν την εξάρτυση τους και τις φιάλες οξυγόνου. Εισέρχονται στο κτίριο, αποπροσανατολίζονται, πέφτουν από τη σκάλα. Ένας τρίτος συνάδελφος τους εισέρχεται στο κτίριο για να τους αναζητήσει. Ωστόσο, αναγκάζεται να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν τελειώνει το οξυγόνο στη φιάλη του. Χάνει και αυτός τις αισθήσεις του. Ένας τέταρτος συνάδελφος που έχει καταφθάσει με επόμενο όχημα τον βγάζει έξω».

Σημειώνεται πως στις αστικές πυρκαγιές, η Α’ έξοδος (πρώτη έξοδος) απόκρισης πρέπει να περιλαμβάνει 2 αυτοκίνητα και 6 πυροσβέστες. Στα εγκαταλελειμμένα κτίρια πρέπει να ακολουθεί και ένα όχημα τύπου Δ’ (δεκάτονο πυροσβεστικό όχημα).

Ο αξιωματικός υπηρεσίας βάρδιας συνήθως επεμβαίνει στο πρώτο όχημα της εξόδου ή ακολουθεί με βοηθητικό όχημα διοίκησης, ώστε να αξιολογήσει την κατάσταση και να ζητήσει ενισχύσεις αν χρειαστεί.

Βέβαια, όπως μας εξήγησαν έμπειροι πυροσβέστες, δεν είναι ασύνηθες σε αστικές πυρκαγιές, ένα περιπολικό της  Πυροσβεστικής, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά, να μεταβαίνει άμεσα στο σημείο της πυρκαγιάς  για να ξεκινάει την «εγκατάσταση» για το συμβάν.

Οι πληροφορίες του in από πυροσβεστικές πηγές δείχνουν πως είναι πολύ πιθανό το πλήρωμα του περιπολικού οχήματος που έφτασε πρώτο στο Ζεφύρι να βρέθηκε μόνο του εκεί για αρκετά λεπτά, αντιμέτωπο με μια κατάσταση, η επικινδυνότητα της οποίας δεν είχε γίνει αντιληπτή, λόγω έλλειψης δεδομένων αλλά και κεντρικών εντολών.

Είναι δηλαδή πολύ πιθανό να υποτιμήθηκε το συμβάν από το κέντρο και οι πυροσβέστες με αυταπάρνηση να εισήλθαν μόνοι και απροστάτευτοι σε ένα άκρως επικίνδυνο πεδίο, καθοδηγούμενοι από το καθήκον τους να σώσουν ανθρώπινες ζωές.

Τα ερωτήματα παραμένουν: Πότε έφτασε ο αξιωματικός στο πεδίο;

Επικεφαλής του περιπολικού πυροσβεστικού οχήματος -με αριθμό 1024- ήταν ο 44χρονος, ο οποίος έχασε τη ζωή του.

Ο ίδιος είχε τον βαθμό του υπαρχυπυροσβέστη και με αυτόν τον τίτλο ήταν  και ο επικεφαλής του συμβάντος μέχρι την ώρα που θα κατέφθανε η Α’ Έξοδος. Ο 44χρονος προερχόταν από τις τάξεις των πυροσβεστών 5ετούς θητείας, στη συνέχεια έγινε εποχικός και μετά μονιμοποιήθηκε.

Σύμφωνα με τον Κωστή Παπαντώνη, πρόεδρο του Πανελλαδικού Σωματείου Πυροσβεστών, είναι ένα ζητούμενο το πόσο συχνή είναι η εκπαίδευση στις αστικές πυρκαγιές των πυροσβεστών που προήλθαν από αυτόν τον «κλάδο» των πυρκαγιών (των δασικών δηλαδή) . Ο 43 χρονος, ο οποίος διακομίστηκε στο 251, ήταν και αυτός πρώην πενταετούς απασχόλησης.

Όσο για τον 23χρονο πυροσβέστη, που επίσης έχασε τη ζωή του, μόλις είχε αποφοιτήσει από τη Σχολή της Πυροσβεστικής και η εμπειρία του ήταν αντικειμενικά λιγοστή.

Άρα, όπως σχολίασαν οι πηγές που μίλησαν στο in, έχουμε μια ομάδα ατόμων με έλλειψη πείρας (στην περίπτωση του 23χρονου) και ενδεχομένως και πρόσφατης εκπαίδευσης.

Το αν έπρεπε να εισέλθουν στο κτίριο ή όχι, δεδομένου ότι δεν ήταν μαζί τους η Α’ έξοδος, είναι ένα ερώτημα χωρίς ξεκάθαρη απάντηση. Κάποιοι πυροσβέστες τόνισαν πως δεν υπήρχε σχεδιασμός για αυτή την επιχείρηση. Άλλοι μας απάντησαν πως κάθε πυροσβέστης που θα βρεθεί μπροστά από ένα κτίριο το οποίο καίγεται, έχοντας πληροφορίες πως υπάρχουν πολίτες εντός του κτιρίου, θα μπει αμέσως στη μάχη.

Σε κάθε περίπτωση, οι δύο τους εισήλθαν πρώτοι σε ένα κτίριο «παγίδα» το οποίο είχε καεί ξανά στο παρελθόν.

«Ήταν γεμάτος σκουπίδια ο χώρος αρχικά. Ορατότητα μηδέν. Όταν δεν έχεις ορατότητα, όταν είναι γεμάτες σκουπίδια οι σκάλες και μέσα στον καπνό. Καταρχήν δεν ξέρουμε αν υπήρχε επικεφαλής. Νομίζω ότι δεν υπήρχε. Έπρεπε να δοθεί εντολή, να τηρηθούν αυτά που πρέπει. Απ’ όσο γνωρίζω δεν υπήρχε επικεφαλής, αξιωματικός υπηρεσίας, επικεφαλής βάρδιας. Δεν ξέρω. Αυτό που μου έχουν πει οι συνάδελφοι είναι ότι δεν υπήρχε» σημείωνε μιλώντας το πρωί της Δευτέρας σε έναν τηλεοπτικό σταθμό ο Κωστής Παπαντώνης.

Σημειώνεται πως το θλιβερό περιστατικό συμβαίνει εν μέσω μιας πρωτοφανούς σύγκρουσης που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στον υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Ευάγγελο Τουρνά, και τον αρχηγό της Πυροσβεστικής, Θεόδωρο Βάγια, τελευταίο κεφάλαιο της οποίας είναι οι κρίσεις ανάμεσα στο Σώμα, εναντίον των οποίων προσέφυγε ο υπουργός.

Το διχαστικό, τοξικό, εμφυλιοπολεμικό κλίμα εντός της Πυροσβεστικής το οποίο έχει απορρυθμίσει την κατάσταση εντός του Σώματος, στηλίτευσε σε υψηλούς τόνους ο κ. Παπαντώνης, τη μέρα που έφτασε στο σημείο όπου έχασαν τη ζωή τους οι δύο πυροσβέστες.  Σε πολλούς, προκαλεί εντύπωση πως ο κ. Παπαντώνης παραμένει ο μόνος συνδικαλιστής για την ώρα που μιλάει για το γεγονός θίγοντας τα κακώς κείμενα, ενώ τα σωματεία των αξιωματικών τηρούν σιγή ιχθύος.

Σημειώνεται πως σύμφωνα με την εκπρόσωπο Τύπου της Πυροσβεστικής, η  ΕΔΕ που παραγγέλθηκε από τον υπουργό κ. Τουρνά εστιάζει αποκλειστικά στο σκέλος της απώλειας των δύο στελεχών, ενώ η διερεύνηση των αιτιών που προκάλεσαν την πυρκαγιά αποτελεί αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), κλιμάκιο της οποίας έσπευσε αμέσως στο σημείο συλλέγοντας μαρτυρίες, ευρήματα και οπτικοακουστικό υλικό.

Ευάλωτα στις πυρκαγιές και επικίνδυνα για τους πολίτες τα εγκαταλελειμμένα κτίρια

Η κατάσταση του κτιρίου εντός του οποίου έχασαν τη ζωή τους οι δύο πυροσβέστες ήταν γνωστή στον Πυροσβεστικό Σταθμό της περιοχής. Ή τουλάχιστον ήταν γνωστό πως το κτίριο είχε καεί και άλλες φορές στο παρελθόν.

Στο υπόγειο του κτηρίου είχαν συσσωρευτεί απορρίμματα, αλλά και στάχτες και κάρβουνα από τη σόμπα που χρησιμοποιούσε για τη θέρμανση της μια οικογένεια Ρομά.

Οι πυρκαγιές στα ημι-εγκαταλελειμμένα κτίρια είναι μια πολύ συνηθισμένη κατηγορία αστικών πυρκαγιών, με την οποία η Πυροσβεστική έρχεται συχνά αντιμέτωπη στις περιόδους που η χώρα βρίσκεται σε κρίση οικονομική.

Οι περιπτώσεις αυτές είναι πιο συχνές στον Δήμο της Αθήνας, όπου υπάρχει και το πιο συσσωρευμένο κτιριακό απόθεμα επικίνδυνων/ετοιμόρροπων κτιρίων.

Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια αποτελούν συχνά εστία πυρκαγιάς, επειδή οι ευάλωτοι άνθρωποι που βρίσκουν ένα προσωρινό καταφύγιο εντός τους (άστεγοι, τοξικοεξαρτημένοι κ.τ.λ) προσπαθούν να θερμανθούν ή να ετοιμάσουν τη δόση τους (αν είναι τοξικοεξαρτημένοι) ή να προετοιμάσουν ένα γεύμα, με αδόκιμους/επικίνδυνους τρόπους μέσα σε ούτως ή άλλως, επικινδύνως ετοιμόρροπα κτίρια.

Στην τωρινή περίπτωση, έχασαν τη ζωή τους δύο πυροσβέστες, σε προηγούμενα περιστατικά όμως τη ζωή τους έχουν χάσει και άνθρωποι όπως οι παραπάνω περιγραφόμενες ομάδες μέσα σε κτίρια επικίνδυνα που παραδόθηκαν στις φλόγες.

Και αυτός είναι πάντα και ο λόγος που οι πυροσβέστες εισέρχονται σε αυτά τα κτίρια γρήγορα όταν καίγονται και δεν τα εγκαταλείπουν, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα ότι κάποιος άνθρωπος δεν καταπλακώθηκε την ώρα της πυρκαγιάς.

Η αρμοδιότητα για την άρση της επικινδυνότητας ετοιμόρροπων οικοδομών, βάσει του Π.Δ. 13/1929, ανήκει στους δήμους.

Αν οι ιδιοκτήτες δεν κάνουν τις απαραίτητες ενέργειες, ο δήμος μπορεί να προχωρήσει ο ίδιος σε κατεδάφιση.

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως η κατεδάφιση των επικινδύνως ετοιμόρροπων κτιρίων ενέχει μεγάλη γραφειοκρατία αλλά και μεγάλα κόστη για τους δήμους. Αν δε το επικίνδυνο κτίριο είναι χαρακτηρισμένο και ως διατηρητέο η αίτηση της κατεδάφισης του – με άδεια από το υπουργείο Πολιτισμού – είναι ακόμα πιο χρονοβόρα και γραφειοκρατική.

Η κατεδάφιση συχνά «σκοντάφτει» στην αναζήτηση αγνώστων ιδιοκτητών.

«Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία καταγραφή στον Δήμο Αθηναίων για 6.800 καταγεγραμμένα κτίρια. Δεν σημαίνει ότι όλα αυτά τα κτίρια είναι χαρακτηρισμένα ως διατηρητέα» λέει μιλώντας στο in ο αντιδήμαρχος υποδομών Αθήνας, Πάρης Χαρλαύτης.

Ο Δήμος της Αθήνας είναι από τους λίγους που προχωρά το θέμα της κατεδάφισης κτιρίων. Σύμφωνα με τον δήμαρχο, Χάρη Δούκα, χιλιάδες είναι τα τελευταία χρόνια οι αιτήσεις για νέους χαρακτηρισμούς (επικινδυνότητας).

Σε αυτή τη φάση, σύμφωνα με τον κ. Χαρλαύτη, ο Δήμος «έχει βάλει μπροστά να κατεδαφίσει περίπου 10 από τα πρώτα 70 χαρακτηρισμένα ως επικινδύνως ετοιμόρροπα. Η τάξη μεγέθους της εργολαβίας για να κατεδαφιστούν αυτά τα 10 κτίρια είναι 2.000.000 εκ. ευρώ» σημειώνει ο κ. Χαρλαύτης.

Συνεχίζοντας να εξηγεί τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι για να κατεδαφίσουν τα  επικίνδυνα κτίρια που είναι «αγνώστου προελεύσεως», όπως αυτό στο Ζεφύρι, ή τα οποία δεν μπορούν να αναλάβουν οι ιδιοκτήτες τους:

«Φανταστείτε ότι παλεύουμε από τον Ιούνιο, δηλαδή 3 με 4 μήνες, να κατεδαφίσουμε το πρώτο κτίριο από αυτά τα 10. Γιατί είναι τόσο σύνθετο όμως; Γιατί μέσα στο κτίριο βρέθηκε αμίαντος, οπότε χρειαζόταν ειδική διαδικασία, ειδική περιβαλλοντική άδεια διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων. Το κάναμε. Σε δεύτερο χρόνο βρέθηκαν και άλλα αντικείμενα εντός τα οποία χρειάζονταν ειδική διαχείριση. Γι αυτό και είναι τόσο κοστοβόρα η κατεδάφιση, γιατί είναι η διαχείριση των αποβλήτων στη μέση αλλά και άλλες συνθήκες».

Σύμφωνα με τον κ. Χαρλαύτη, για να λυθεί το παραπάνω πολύπλοκο ζήτημα απαιτείται «μια εθνική διαχείριση σε κεντρικό επίπεδο. Θα μπορούσε να υπάρξει μια κεντρική εργολαβία από το Υπουργείο Υποδομών, με μια γεωγραφική κατανομή στις ανάγκες και να ασχοληθεί το κράτος με αυτό το θέμα».

Τέλος, στην ερώτηση γιατί δεν σφραγίζονται τα επικινδύνως ετοιμόρροπα/εγκαταλειμμένα κτίρια έτσι ώστε να μην διακινδυνεύον οι άνθρωποι εντός τους, αλλά και οι πυροσβέστες που συχνά καλούνται να σβήνουν αυτές τις φωτιές, σύμφωνα με τον κ. Χαρλαύτη οι Δήμοι δεν έχουν την αρμοδιότητα να αποφασίζουν τη σφράγιση ενός κτιρίου.

Πρέπει να προηγηθεί καταγγελία από πολίτες και να ακολουθήσει έλεγχος και απόφαση από κλιμάκιο της Διεύθυνσης Υγειονομικού της Περιφέρειας Αττικής. Άγνωστο το πόσο συχνοί είναι αυτοί οι έλεγχοι και πόσα κτίρια τελικά σφραγίζονται.

Πηγή: www.in.gr

Leave feedback about this

Reduce bounce rates